Cochin wygląda jak kula puchu na dwóch opierzonych nogach i właśnie dla tego wyglądu trafia do ogrodów. W Polsce częściej mówi się o nim po prostu kochin, dlatego w ogłoszeniach znajdziesz zarówno hasło kura kochin, jak i oryginalną pisownię. To jedna z największych i najłagodniejszych ras: kura waży 3,5-4,5 kg, daje się nosić na rękach i niemal nie opuszcza wybiegu. Jajek jest za to mało, 100-150 w roku, a sporą część sezonu kury kochiny spędzają na gnieździe jako kwoki. Jeśli szukasz spokojnego ptaka do towarzystwa albo naturalnego inkubatora, trudno o lepszy wybór.
Cochin w skrócie
- rasa ciężka i ozdobna: kura waży 3,5-4,5 kg, kogut 4,5-5,5 kg
- 100-150 jasnobrązowych jajek w roku, pierwsze dopiero między 28. a 34. tygodniem życia
- wyjątkowo łagodna i powolna, łatwo oswaja się z ludźmi
- bardzo często kwoczy i chętnie wysiaduje jajka innych kur
- opierzone nogi wymagają suchej ściółki i wybiegu bez błota
Cochin w liczbach
50-55 g
- Łagodność i oswajalność5/5
- Odporność na mróz4/5
- Dla początkujących4/5
- Skłonność do kwoczenia5/5
Paski pokazują środek podanego zakresu. Skala: jaja 0-320 w roku, waga 0-5,5 kg.
Skąd pochodzi Cochin i dlaczego wywołał „kurzą gorączkę”
Przodkowie rasy pochodzą z Chin, z okolic Szanghaju, i początkowo nazywano ich w Europie kurami szanghajskimi. Do Anglii trafili w latach 40. XIX wieku, a kilka sztuk otrzymała w prezencie królowa Wiktoria. Nazwa Cochin wzięła się z pomyłki: ptaki skojarzono z Kochinchiną, czyli regionem dzisiejszego Wietnamu, i tak już zostało. Olbrzymie, puszyste kury o łagodnym usposobieniu nie przypominały niczego, co dotąd znano na europejskich podwórkach.
Efektem było zjawisko, które przeszło do historii jako „hen fever”, czyli kurza gorączka. W Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych za pojedyncze ptaki płacono ogromne sumy, powstawały kluby hodowców, a wystawy drobiu przyciągały tłumy. Moda minęła po kilku latach, ale zostawiła trwały ślad, bo to od niej zaczęła się hodowla drobiu rasowego jako hobby. Cochin posłużył też do wytworzenia wielu późniejszych ras ciężkich. Sam przeszedł odwrotną drogę: selekcja na obfitość upierzenia zrobiła z niego rasę ozdobną.
Jak wygląda kura kochin
Sylwetka jest niska, szeroka i zaokrąglona, a ptak sprawia wrażenie jeszcze większego, niż wskazuje waga. Odpowiada za to wyjątkowo obfite, miękkie i luźne upierzenie z grubą warstwą puchu. Nad ogonem tworzy ono wypukłą poduszkę, przez co sam ogon jest krótki i prawie niewidoczny. Nogi są gęsto opierzone aż po końce zewnętrznych palców. Głowa pozostaje stosunkowo mała, z pojedynczym, nisko osadzonym grzebieniem i czerwonymi zausznicami, a skóra i nogi pod piórami są żółte.
Najbardziej klasyczna jest odmiana żółta, ale wzorce opisują również białą, czarną, niebieską, kuropatwianą i jastrzębiatą. Kura waży 3,5-4,5 kg, a kogut 4,5-5,5 kg, co stawia Cochina w jednym rzędzie z Brahmą. Osobną rasą jest kochin miniaturowy. Te niewielkie, kuliste ptaki ważą poniżej kilograma, mają ten sam łagodny charakter i dobrze sprawdzają się w bardzo małych ogrodach. Kupując ptaki z ogłoszenia, dopytaj więc, o którą wersję chodzi.
Charakter: najspokojniejsza kura w kurniku
Cochin jest flegmatyczny, ufny i wyjątkowo łatwy do oswojenia. Nie ucieka przed człowiekiem, daje się podnosić i spokojnie siedzi na kolanach, dlatego często poleca się go rodzinom z dziećmi. Zasady bezpiecznego kontaktu opisujemy w artykule Kury a dzieci. Trzeba tylko pamiętać, że to ciężki ptak: przedszkolak go nie udźwignie, a kura upuszczona z wysokości łatwo uszkadza nogi. Koguty tej rasy także należą do najłagodniejszych i pieją niższym, mniej przenikliwym głosem.
W stadzie mieszanym łagodność bywa kłopotem. Cochin nie walczy o pozycję, więc energiczne rasy odpędzają go od karmidła i wydziobują mu pióra na nogach. Najlepiej łączyć go z ptakami o podobnym temperamencie, takimi jak Brahma czy Orpington. Kochiny mało się ruszają, niewiele grzebią i trzymają się blisko kurnika.
Nieśność: ile jajek znoszą kury kochiny
Pod względem jajek Cochin zajmuje ostatnie miejsce wśród popularnych ras. Kura znosi 100-150 jasnobrązowych jajek w roku, a każde waży 50-55 g, czyli zaskakująco mało jak na tak dużego ptaka. Dojrzewa bardzo późno, bo pierwsze jajko pojawia się dopiero między 28. a 34. tygodniem życia. Część kur niesie się za to zimą, gdy inne rasy odpoczywają. Jeśli liczysz przede wszystkim jajka, lepiej wybierz Leghorna lub Australorpa.
| Cecha | Cochin |
|---|---|
| Typ użytkowy | ozdobny, ciężki |
| Liczba jaj w roku | 100-150 |
| Kolor i waga jaja | jasnobrązowe, 50-55 g |
| Wiek pierwszego jajka | 28-34 tygodnie |
| Waga kury | 3,5-4,5 kg |
| Waga koguta | 4,5-5,5 kg |
| Kwoczenie | bardzo częste |
| Temperament | bardzo łagodny, powolny, ufny |
| Lotność | żadna, wystarcza ogrodzenie około 1 m |
Kwoczenie: kochin jako naturalny inkubator
Instynkt wysiadywania jest u tej rasy silniejszy niż u prawie wszystkich innych. Kura potrafi zakwoczyć dwa albo trzy razy w sezonie, czasem po zniesieniu zaledwie kilkunastu jajek. Dla hodowcy, który chce mieć pisklęta bez inkubatora, to ogromna zaleta. Kochin przyjmie podłożone jajka innych ras, a nawet kaczek czy bażantów, i dzięki swoim rozmiarom ogrzeje ich kilkanaście naraz.
Są jednak dwa zastrzeżenia. Ciężka kwoka czasem zgniata jajka o cienkiej skorupce, więc gniazdo powinno stać na ziemi, być obszerne i grubo wysłane. Poza tym kura siedząca na gnieździe prawie nie je i nie pije, dlatego co dzień sprawdzaj, czy schodzi choć na kwadrans. Jeśli piskląt nie planujesz, kwoczenie trzeba przerywać, bo kilka takich epizodów z rzędu wyraźnie osłabia ptaka. Najprościej jest codziennie zabierać jajka i na kilka dni odizolować kurę w przewiewnej klatce bez ściółki.
Kurnik i wybieg dla kochina
Cochin nie lata wcale, więc do ogrodzenia wybiegu wystarczy siatka o wysokości około metra. Z tego samego powodu grzędy muszą wisieć nisko, 30-40 cm nad ściółką, a na każdą kurę powinno przypadać 30 cm długości. Część ptaków i tak woli spać na podłodze, dlatego ściółka musi być czysta. Otwór wejściowy i gniazda zrób większe niż standardowe, a jeśli kurnik stoi na nóżkach, dodaj szeroką, łagodną rampę. Na wybiegu zaplanuj co najmniej 4 m² na kurę.
Gęste pióra dobrze chronią przed mrozem, o ile są suche. Mokry puch traci właściwości izolacyjne i schnie godzinami, dlatego w deszczowe dni kury powinny mieć zadaszoną część wybiegu. Dużo gorzej kochin znosi upały. Powyżej 28-30 stopni ciężki, grubo opierzony ptak szybko się przegrzewa, więc cień i chłodna woda w kilku miejscach są koniecznością. W najgorętsze dni warto też zwilżyć ziemię w zacienionym kącie, żeby kury mogły się na niej położyć.
Opierzone nogi: pielęgnacja i zdrowie
Pióra na nogach są ozdobą rasy i zarazem jej słabym punktem. W błocie zbijają się w grudy, zimą przymarzają, a brudne i mokre sprzyjają stanom zapalnym skóry. Podstawą jest więc sucha podłoga w kurniku i wybieg, na którym nie stoi woda. Miejsca przy wejściu i poidłach dobrze jest wysypać piaskiem lub żwirem. Jak dobrać i wymieniać podłoże, opisujemy w poradniku Ściółka w kurniku.
Raz na dwa tygodnie obejrzyj nogi dokładniej, rozgarniając pióra. Pod nimi łatwo przeoczyć świerzbowca, który objawia się uniesionymi łuskami i szarymi, wapiennymi naroślami na skokach. Sprawdzaj też okolicę kloaki, bo w gęstym puchu chętnie żerują wszoły, a zabrudzone pióra warto tam przyciąć nożyczkami. Hodowcy przycinają je zresztą także przed sezonem lęgowym, ponieważ obfite upierzenie utrudnia krycie i obniża zapłodnienie jaj. Jeśli zauważysz pasożyty, kulawiznę lub zmiany na skórze, skonsultuj się z lekarzem weterynarii.
Żywienie: uwaga na nadwagę
Kochin dużo je, mało się rusza i bardzo łatwo tyje. Dorosła kura potrzebuje około 130 g pełnoporcjowej mieszanki dziennie i tej ilości lepiej nie zwiększać. Mieszanka dla niosek z 16-17% białka w zupełności wystarczy, a ziarno, chleb i resztki z kuchni ogranicz do symbolicznego dodatku. Otłuszczona kura niesie się jeszcze słabiej, gorzej znosi upał i częściej ma kłopoty z nogami. Zachęcaj więc ptaki do ruchu, na przykład rozsypując garść ziarna na trawie albo wieszając pęczek zieleniny na wysokości głowy. Pełny jadłospis znajdziesz w przewodniku Czym karmić kury niosące?.
Cochin na tle innych ras
Kochina porównuje się najczęściej z innymi rasami ciężkimi i łagodnymi. Od Brahmy różni go niższa, bardziej kulista sylwetka i jeszcze silniejsze kwoczenie, od Orpingtona opierzone nogi i wyraźnie mniejsza liczba jajek. Tabela pokazuje, ile nieśności oddajesz w zamian za wygląd i charakter. Wartości są orientacyjne i zależą od linii hodowlanej.
| Rasa | Jaja w roku | Kolor skorupki | Waga kury | Charakter |
|---|---|---|---|---|
| Cochin | 100-150 | jasnobrązowa | 3,5-4,5 kg | bardzo łagodny, powolny |
| Brahma | 120-160 | jasnobrązowa | 3,5-4,5 kg | łagodny, dostojny |
| Orpington | 160-200 | jasnobrązowa | 3-3,6 kg | bardzo łagodny, powolny |
| Wyandotte | 180-220 | kremowa do jasnobrązowej | 2,5-3 kg | spokojny, zrównoważony |
| Australorp | 220-260 | jasnobrązowa | 2,5-3 kg | spokojny, łagodny |
Najczęstsze pytania o kury kochiny
Kochin znosi 100-150 jajek w roku. To jeden z najniższych wyników wśród popularnych ras, bo kury często przerywają nieśność na kwoczenie.
Jasnobrązowe. Jajko jest nieduże jak na tak ciężką kurę i waży 50-55 g.
Dorosła kura waży 3,5-4,5 kg, a kogut 4,5-5,5 kg. Kochin miniaturowy jest odrębną rasą i waży poniżej kilograma.
Bardzo późno, między 28. a 34. tygodniem życia, czyli w wieku siedmiu lub ośmiu miesięcy. Ciężkie rasy rosną długo i dojrzewają wolniej niż nioski.
Tak, to jedna z najłagodniejszych ras, która chętnie daje się głaskać. Dorosły ptak jest jednak ciężki, więc małe dziecko powinno go głaskać na ziemi, a nie podnosić.
Mróz znosi dobrze dzięki gęstemu upierzeniu, pod warunkiem że pióra, zwłaszcza na nogach, pozostają suche. Znacznie trudniejsze są dla niego letnie upały.
Odnośnik zwrotny: Kura Leghorn – opis, charakter i wydajność nieśna - Wesołe Kurki